Hoe wordt 2026 hoopvol? Met de duisternis om ons heen die steeds dichtbij lijkt te komen, zou je bijna denken dat het een utopie is. En toch kan het, als je zelf meer gaat werken en leven vanuit een oneindige energiebron. Kijk maar.
Zonder einde, is er geen begin. Zonder een begin, is er geen einde. Er is geen geboorte zonder dood en geen dood zonder geboorte. Werkelijk álle vormen komen en gaan. Het is slechts een kwestie van tijd.
Denk maar aan uiterlijke vormen, zoals gebouwen, huizen, auto’s, horloges. Of je ouders, partner, vrienden en collega’s die komen en gaan. Je lichaam wat komt en gaat. Je baan of maatschappelijke positie of status die komt en gaat. Een mislukt project wat komt en gaat. Een succes wat komt en gaat.
Hetzelfde geldt voor innerlijke vormen, zoals bijvoorbeeld overtuigingen waar je in bent gaan geloven, maar opeens niet meer passen of kloppen voor je. Zoals, ‘ik ben niet goed genoeg’ of ‘ik ben verder in mijn ontwikkeling dan de ander’.
Maar, waar komen die vormen in hemelsnaam uit voort? En wat maakt dat die vormen weer verdwijnen? En wat is er, of wat of blijft over, of is er altijd op de achtergrond geweest als die tijdelijke vormen verdwijnen?
Een onzichtbare en oneindige energiebron die Creator en Destructor is van álle vormen.
Als dit waar is (waarvan ik nog geen bewijs van onwaarheid heb gezien), dan is er dus altijd iets wat blijft van waaruit de vormen komen en gaan: een permanente energiebron, door sommigen ook wel ‘spirit’ genoemd. Het is oneindige energie en het leven zelf wat zich alleen in tijdelijke vormen genesteld heeft.
Net als dat bomen in de herfst hun bladeren verliezen, in de winter er geen bladeren meer aan zijn, maar het leven ondergronds doorgaat en zich weer in nieuwe bladeren laat zien in de lente. Als je de natuurlijke bewegingen van deze bron volgt, wordt ook het werken en leven een stuk makkelijker en lichter ondanks de donkerte om je heen.
Het probleem ontstaat als je wilt blijven vasthouden aan vormen die je niet meer dienen of niet meer kloppen bij je wezenlijke groei als ziel. Een baan, een overtuiging, een partner of wat dan ook. Dat is ons eigen ego wat het leven hopeloos kan maken, omdat het anders gaat dan je wenst of natuurlijk van je gevraagd wordt.
Soms is het tijd om met iets te stoppen, omdat de natuurlijke houdbaarheidsdatum verstreken is: een product of dienst, een organisatie, een zakelijke- of privérelatie.
Soms moet je het verlies van iets waar je bezielt aan gehecht hebt accepteren met de emotionele verwerking die van je gevraagd wordt omdat je je hart en ziel eraan verbonden had.
Want, als alles komt en gaat, waarom zou je het dan vasthouden? Op het moment dat je stopt met oude vormen die je niet meer dienen of wezenlijke groei belemmeren, de pijn van het bezield loslaten aangaat (en niet voor comfort en vastgeroeste veiligheid kiest), ontstaat er ruimte voor het nieuwe wat beter past. Dan wordt het leven weer hoopvol, leuker en zinvol. Dan komt er nieuwe energie vrij die je eerder op slot hebt gehouden. Dan dienen zich natuurlijk vormen in je aan die als nieuwe jas beter bij je passen.
“Als alles komt en gaat, waarom zou je het dan vasthouden?”
Ga jezelf eens na:
Probeer het eens uit, en kijk wat het je uiteindelijk geeft.
Wil je weten hoe werken vanuit die universele energiebron, of ‘spirit’ je nog meer hoop en plezier kan geven? Kijk dan hier hoe professionele spiritualiteit je verder verrijkt:
Ik wens je een prachtig en hoopvol 2026! Martin
© 2026: Martin Thoolen
#spirit #synchroniciteit #synchronicity #persoonlijkinspirerendleiderschap #persoonlijkleiderschap #leadership #leadershipdevelopment #personalleadership #spiritedpersonalleadership #leiderschap #spiritueelleiderschap #spiritedleadership #executivecoaching #leiderschap #leiderschapsontwikkeling #teamcoaching #collectiefleiderschap #professionalcoaching #coaching #businesscoaching #psychologyofselves #voicedialogue #egozielspirit #egosoulspirit #awarenessatwork #martinthoolen
