Heb jij wel eens 5 dagen zonder telefoon en internet geleefd?

Ik niet, tot de laatste week.

Mijn God, wat is dat bij tijden ongelofelijk saai. Saai?
Alleen maar omdat ik anders gewend ben in Nederland. 

Maar wat is het tegelijkertijd stilzwijgend, ongelofelijk indrukwekkend en leerzaam. 

En stel je eens voor als we allemaal ietsje meer ‘natuurlijk zouden leven en werken?’ Wat dan, en hoe dan?

Mijn vrouw is een ‘Native Indigenous’ en maakt deel uit van een spiritueel volk genaamd ‘The Karen People’wat al eeuwenlang leeft op de grens van Myanmar en Thailand. Ze geloven dat alle objecten een ziel hebben, net als wat ik zag bij de ‘First Nations’ in Canada, BA en andere inheemse volkeren over de wereld. Een van hun belangrijkste motto’s is: ‘Give me liberty or give me death’. Ze vertelt me vaak: ‘I come from poor people, we live easy’.

‘I come from poor people, we live easy’

Na 4 uur reizen Noordwaarts vanaf Kanchanaburi met de auto, een veerboot en een longboat, kom ik diep in het oerwoud terecht op haar natuurlijke geboortegrond. Tot die tijd heb ik tijdens mijn vele reizen vele inheemse volkeren meegemaakt, maar nog nooit een tijdje ertussen gewoond, als is het ‘maar 5 dagen’.

Omdat ik geen beschikking tot internet heb, heb ik geen afleiding. Omdat ik de Karen en Thaïse taal niet ken, kan ik alleen maar alles in stilte opnemen.

Alleen maar: zijn… En zo komen een hoop ‘gevoelde inzichten’ binnen.

Snoeiharde spiegels van reflectie

De natuur als supermarkt

In het hele dorp en omstreken is geen enkele supermarkt te vinden. De natuur is de goedkoopste supermarkt, zonder chemicaliën. Ze leven van de natuur om je heen. Ze verbouwen en eten: rijst, maïs, mango, papaya salade, groentes, chilipepers, tamarin, gember, karmadon, paddenstoelen, knoflook, limoenen, komkommer, ei-planten en bamboe-scheuten. Als er even niets is, dan plukt mijn vrouw blaadjes van de boom en dat is het dan. Deze ‘haute cuisine’ is genoeg.

Ze verkopen daar ook geen toiletpapier met 5 lagen ‘zachtheid’ verpakt in plastic. Nee hoor, je veegt je achterwerk daar gewoon af met stromend water.

Stel je eens voor als je zelf voedt met natuurlijk voedsel en minder plastic verpakkingen koopt. Probeert het eens een tijdje en merk hoe levendig je lichaam wordt en hoe je bijdraagt aan een schonere wereld, hoe klein ook.

De natuurlijke wekker

De ‘Karen people’ hebben geen wekker. Ze leven en werken met de natuurlijke wekker. Ze staan op bij dageraad en gaan werken op het land. En ze gaan vroeger slapen, als het donker wordt. En ze blijven vitaal tot op hoge leeftijd.

Probeer het zelf eens een weekje en kijk wat het met je doet. 

‘Live’ met elkaar omgaan

Omdat ik voor 5 dagen geen enkele internet- en telefoonverbinding heb, ben ik gedwongen een andere verbinding met de mensen om me heen te maken, dan via social media. Ook al ken ik de taal niet, ‘live’-contact, face-to-face, levendig en zo echt. 

Zoek elkaar eens wat vaker op, al kost het je uren reizen. Laat je smartphone eens thuis. Wees je zelf in het contact met de ander en deel soms je zielenroerselen. Let eens op hoe meer vervullend echte verbinding voor je kan zijn.

‘Living live with each other, makes you alive’

Eten en drinken delen

Daar kennen ze geen apart geserveerd bord. Eten en drinken wordt gedeeld tussen en met andere families. Ze lopen gewoon bij elkaar naar binnen om bij ander te gaan eten. Ze brengen af en toe eten mee voor elkaar. Ze eten in een cirkel op de grond van gezamenlijk schaaltjes die in het midden staan

Af en toe doen we het met Kerstmis of Pasen en het geeft ons gelijk een gevoel van samenzijn en samen-genieten en we delen eten en verhalen met elkaar. Zó verbindend. Doe het eens wat vaker in het jaar met je familie, vrienden, buren of collega’s ook al is het niet gebruikelijk en kijk wat er ontstaat. Je gaat met een warmer hart naar huis.

Zorgen voor elkaar en je ouders

Bij de ‘Karen People’ bestaat geen bejaardentehuis. Mijn vrouw schrok intens toen ze in Nederland een flatgebouw zag wat een bejaardentehuis was. En als je er even bij stilstaat is het eigenlijk een afgesloten sterfhuis waar eenzaamheid floreert en ouderen sneller doodgaan. Immers, als je een oude boom niet verkast, blijft die langer vitaal.

“Als je een oude boom niet verkast, blijft die langer vitaal”.

In Nederland hebben we geen tijd om onze vader of moeder regelmatige bezoeken. Waarom? We hebben het te druk met onze eigen materie, behoeftes en ontwikkeling. In het dorp echter zorgen ze voor hun ouders tot aan de dood.

Zoek je ouders eens wat vaker op en blijf langer dan je gewend bent. Ben er gewoon voor ze en het zal je verrijken. Vergeet niet dat zij diegenen zijn die jou ook dit leven gegeven hebben, net als je voorouders. Eer ze, en je zal er nooit spijt van hebben.

En versta me niet verkeert, het is er echt niet allemaal koek en ei. Ook hier spelen de ego’s van mensen een rol en creëert onnodige spanningen. Geen verschil met ons. Zoals een buurman die om 3 uur ‘s Nachts keihard muziek aan zet wat anderen uit hun slaap haalt. En denk maar niet dat je hem kan vertellen dat de muziek zachter moet, want je riskeert zomaar een geweer wat op je afgevuurd wordt.

Het is er dus geen paradijs, maar wel kunnen we leren van leven in natuurlijke verbinding, die we in het Westen vaak verloren hebben.

En dat is wat ik jou en ieder toewens. Probeer mijn suggesties eens wat vaker toe te passen en ervaar wat het met jou, je vrienden, buren en collega’s doet.

Je zult versteld staan.

#natuurlijkleven #coaching #personaleadership #persoonlijkleiderschap #personalempowerment 

© 2022: Martin Thoolen

Ik sta te bibberen op het perron van station Utrecht Centraal. Ik kan niet wachten om de warme trein in te duiken. Zodra ik instap blijkt: de verwarming doet het niet. Balen. Om me heen zie ik chagrijnige gezichten. Op dat moment galmt een opgewekte stem uit de intercom: ”Holder de Bolder, we komen zó aan in stationnetje Den Dolder”.

Om me heen gaan mensen glimlachen en met elkaar praten. Het lijkt alsof het opeens veel warmer is in de trein.

Hetzelfde gebeurt als je synchroniciteit toelaat.

Wat is synchroniciteit?

Je denkt aan je vriend van de middelbare school. Je hebt hem 15 jaren niet gezien. En een uur later belt hij je. Zomaar, uit het niets.

Volgens de Zwitserse psychiater Carl Jung is synchroniciteit het samenvallen van twee of meer verschillende gebeurtenissen die voor de betrokkene van betekenis zijn. Je kunt ook zeggen: zinvol toeval. Alleen, wat betekenisvol is voor de een, hoeft dat niet voor de ander te zijn.

In 2013 nam Diana deel aan één van onze retreats in de Ardennen. Ze is 31, heeft een luide stem en vindt zichzelf 20 kilo te zwaar. Ze werkt 55 uur in de week als manager in een ziekenhuis. Zo kan ze de hypotheek van haar nieuwe huis betalen. Ze staat bekend als een powerhouse. Ze is resultaatgericht, maar in de wandelgangen noemen haar collega’s haar een bitch. ‘s Avonds ligt ze doodop op de bank, te buizen en te snoepen.

Op de tweede dag van de retreat krijgt ze een droom. In haar droom dwarrelen roze bloemblaadjes op haar neer. Ze heeft geen flauw idee waar dat over gaat. De volgende dag doet ze een verbeeldingsoefening. Opnieuw ziet ze roze blaadjes voorbij komen. Ze kan er niks mee en ze is blij als ze even niet met de retreat bezig hoeft te zijn. Met een paar andere deelnemers gaat ze naar de grotten van Han. Vlak voor de ingang loopt ze over een pleintje vol met fruitbomen. Plots is er een windvlaag. Diana raakt bedekt onder roze bloemblaadjes.

Toevallige gebeurtenissen laten onzichtbare verbindingen zien. Verbindingen die we met ons verstand niet kunnen bevatten. Ze geven je een gevoel van verbondenheid of eenheid, waar je steun uit haalt. Zoals wanneer je in een restaurant zit en even aan je overleden moeder denkt. Juist op dat moment klinkt haar favoriete muziek uit de boxen.

Als je je laat raken door toevalligheden, kunnen die ook richtingwijzers voor je persoonlijke of je professionele ontwikkeling zijn. Ze vragen je iets onder ogen te zien waar je tot die tijd over heen bent gesurft. Of ze vertellen je dat je iets moet aanpakken in je leven. Zoals bij Diana.

Diana kijkt wat haar droom, de verbeeldingsoefening en de wandeling met haar gevoel . doet. Ze voelt ontroering en verdriet. Ze laat die gevoelens uren doorsudderen en kijkt er af en toe naar. ‘Waar gaat dit verdriet over?’, vraagt ze zich af. In een flits realiseert ze hoe ze op de lagere school gepest is met haar uiterlijk. Ze begrijpt ineens dat ze zichzelf ging beschermen. Handig, want zo hoefde ze de pijn van afkeuring niet meer te voelen. Tot nu toe is ze een powerhouse die haar kwetsbaarheid heeft begraven.

‘Waar gaan die roze bloembladeren in hemelsnaam over?’ Uit de spelonken van haar psyche komt ze zelf met het antwoord: “Het is de zachtheid van het weggestopte, gevoelige meisje in mij dat hunkert naar nieuw contact”. Alsof ze dat meisje jarenlang in de steek had gelaten. Ze beseft nu hartgrondig dat ze dit niet meer wilt. Diana besluit om naast haar kracht meer ruimte te maken voor haar kwetsbaarheid. Ze is ontevreden over haar lijf en laat voor het eerst het verdriet weer toe. Ze besluit gezonder te gaan eten en valt in 5 weken 15 kilo af. Ze gaat minder werken. Ze snauwt niet meer tegen haar collega’s en patiënten, maar laat haar hart spreken.

Maar toeval bestaat toch niet?

Het ligt er maar net aan hoe je kijkt en wat je aanneemt als waarheid. Wat je ziet is wat je gelooft. Als je aanneemt dat iets je zomaar toevalt of dat iets belachelijk is, dan geloof je dat ook. Dan ontgaat je het wonder dat alles-met-alles-verbonden is. En dat synchroniciteit kansen biedt voor je ontwikkeling. Is synchroniciteit onzin? Probeer de volgende tips eens uit en ontdek dan of die vlieger nog opgaat.

5 tips om synchroniciteit te ervaren

1. Het begint met kijken, kijken, kijken.
Kijk naar je droombeelden, naar iets wat je echt meemaakt of wat je toevallig tegenkomt. Of kijk naar iets wat je denkt of voelt. Zoals Simon deed, een HRM-manager die in onze Leergang Personal Empowerment tot 3 keer toe hetzelfde kaartje uit een spel trok: het kaartje met het woord macht.

2. Hoe belachelijk ook, leg verbanden
Durf je een kaart uit een spelletje te vergelijken met een basishouding van jezelf? Eerst wist onze HRM-manager niet waar macht bij hem over ging. Hij had er niks mee. Toen hij bleef zoeken realiseerde hij zich ineens dat al zijn arbeidsconflicten voortkwamen uit machtsstrijd. Hij had wel eens gehoord dat hij zich vaak superieur opstelt. En dat is olie op het vuur in zijn contact met zijn werkgevers.

3. Zet je hart open
Het is makkelijk om synchroniciteit te ridiculiseren, te bagatelliseren of zelfs te ontkennen: toeval bestaat niet. Zeker als je het louter vanuit je hoofd probeert te verklaren. Dat gaat je niet lukken. Synchroniciteit laat je zien en vooral voelen dat alles met alles verbonden is. Om het te ervaren moet je naast een gezonde dosis denken ook je hart openzetten en je gevoelens toelaten. Of het nu gaat over schuld, opluchting, schaamte, kwaadheid, verdriet of blijheid.

Simon wordt tot 3 keer toe met het kaartje macht geconfronteerd, wat hem nieuwsgierig maakt. Eerst wil hij er niet aan. Even later zet hij zijn ego aan de kant en zet zijn hart open. Hij vraagt de groep om feedback. De deelnemers zeggen hem dat hij vaak verheven overkomt. Hij voelt zich gefrustreerd en verdrietig.

4. Laat je gevoelens sudderen en kijk wat opkomt 
Onprettige gevoelens gaan we liefst uit de weg. Terwijl we juist dáár sleutels voor nieuwe ontwikkeling kunnen vinden. Simons verdriet brengt hem bij zijn eenzaamheid. Hij blijft er een paar dagen bewust bij stil staan. Dan realiseert hij zich dat hij door zijn arrogante houding juist wéér alleen komt te staan. Het is een selffulfilling prophecy. Hij wil zich nu echt anders gaan opstellen.

5. Onderneem actie
Inzichten die voortkomen uit doorvoelde ervaring kun je doorzichten noemen. Het zijn geen mentale of slimme inzichten, die uit boeken komen of van autoriteiten. Nee: het zijn kraakheldere inzichten die voortkomen uit een persoonlijk proces. Een proces van het doorvoelen van iets dat al een tijdje aan het sudderen is.

Maak vanaf nu keuzes waarbij je je doorzichten laat meewegen. Zoals Simon: ‘Vanaf nu ga ik niet meer altijd het woord nemen en anderen interrumperen. Ik ga vaker luisteren, ook al ben ik het niet altijd met de ander eens’.

Samenvatting

Synchroniciteit is: zinvol toeval. Het kan je steun geven. Het kan je ook nieuwe ervaringen, inzichten en richtingwijzers geven voor je persoonlijke of professionele ontwikkeling.

Laat synchroniciteit je leven verrijken

Kijk de komende week minstens 3 keer of je synchroniciteit in je leven tegenkomt en pas de 5 tips toe:
1. Het begint met kijken, kijken, kijken.
2. Hoe belachelijk ook, leg verbanden
3. Zet je hart open
4. Laat je gevoelens sudderen en kijk wat opkomt
5. Onderneem actie

© 2015 Martin Thoolen & Wendy Hobbelink

Hoera!
Je bent jarig, pakt je cadeau uit en er zit een parel in!
Ook wel eens verrast als je jezelf uitpakt en dan de echte versie van jezelf tegenkomt?

Wat is de echte versie van jezelf?

Als je vanuit de echte versie werkt, neem je je eigen gedachtes, gevoelens, intuïtie en keuzes serieus. En je drukt (gedoseerd) uit wat er werkelijk in je omgaat.

Dan geef je bijvoorbeeld aan wat je goed kan én wat je (nog) niet kan, wat je fijn vindt én wat je dwars zit, en ben je open én geef je je grenzen aan. Dat betekent dat je eerlijk bent naar jezelf, moed uit de kast haalt en gaat voor waar je in gelooft. Dat is niet de perfecteversie van jezelf, waarbij je van alles weg- of oppoetst.

Je zit in een meeting en denkt: ‘ik ben het er niet mee eens. Zeg ik er nou wat van, of ben ik weer Pietje-houdt-z’n-klep?’ Zo zet ICT-manager Pieter soms zijn please-masker op als het spannend wordt en autoriteiten aan tafel schuiven. Een bestuurder bromt dat Pieter nu echt het nieuwe computersysteem op de afdelingen in moet voeren. Want de tijd dringt. Pieter’s innerlijke ja-knikker staat al paraat, maar iets binnenin hem schreeuwt hard nee. Eigenlijk wil hij nee zeggen, maar voor Pieter is dit geen gemakkelijke opgave. Want als een autoriteit een probleem heeft (en vooral met hem), neigt hij zichzelf kleiner te maken of steekt hij z’n kop in het zand.

Waarom doet hij dat? Omdat hij dit al z’n hele leven doet! Zijn ouders hadden vaak stevige mot en hij probeerde dat te sussen en de sfeer erin te houden. Zo ontstond zijn recept: ‘Problemen sussen, de boel gezellig houden of gewoon weglopen. Doodnormaal voor hem.

Normaal? Totdat hij zich in een verdiepende leergang realiseert dat dit juist soms averechts werkt. En ontdekt hoe hij vanuit z’n echte versie kan werken, ook in lastige situaties.

Hoe werk je dan vanuit de echte versie van jezelf?

Je werkt vanuit de echte versie van jezelf als je bijvoorbeeld uitdrukt wat je echt verlangt of dwarszit.

Zo praat Pieter opnieuw met de afdelingsmanagers en luistert nu met frisse oren en ogen. “Jij had het beter voor ons moeten opnemen”, zeggen sommigen verwijtend. En weer wil hij bagatelliseren en rechtvaardigen. Maar nu doet hij het niet. Hij blijft gewoon zitten, luistert en vraagt door, zodat alles op tafel komt.

Even later bij de koffiehoek, trekken in een flits beelden aan hem voorbij: fronsende, pruttelende afdelingsmanagers met stevige feedback kost in de testfase. Een niet-door-te-komen 300 pagina’s dik handboek van de leverancier, waar je zo een weekend of twee mee zoet bent.

Morgen staat het nieuwe systeem weer op de bestuursagenda en Pieter vraagt zich af: ‘Wat moet ik doen?’

De volgende ochtend loopt hij zelfbewust de meeting in. En zegt: “Ik sta er gewoon niet achter om het nieuwe systeem zo top-down op te leggen, terwijl afdelingen er niet mee kunnen werken”. Als een stoere ridder te paard zet hij ferm de gemeenschappelijke zorgen en wensen op het speelveld. Hij eist dat de leverancier aanpassingen maakt. Ook al weet hij dat de leverancier een vriendje is van een bestuurder.

Wat levert de echte versie jou en je organisatie op?

Persoonlijke en professionele kracht, helderheid en meer effectiviteit.

Pieter maakt nu vanuit z’n eigen kracht duidelijk dat het bakken tijd en geld scheelt als er een aanpassing gemaakt wordt. Dan kan iedereen fronsvrij met het nieuwe systeem werken. De bestuurders gaan overstag. De leverancier wordt op het matje geroepen en past zijn plannen aan.

Resultaat: groter draagvlak bij het personeel en een effectieve implementatie van het nieuwe computersysteem. Pieter is blij z’n echte versie en de afdelingsmanagers hebben zin om met het nieuwe systeem aan de slag te gaan.

Hoe kun jij meer werken vanuit de echte versie van jezelf?

1-            Welk sociaal masker zet jij op als het spannend wordt?
2-            Wat zou er gebeuren als jij je echte versie laat zien?

© 2017 Martin Thoolen & Wendy Hobbelink