Hoe haal je stress-gif grondig uit je geest en lichaam? 

Door het fundamenteel aan te pakken.

Negatieve werkdruk verlicht als je aan time- en stressmanagement doet. Handige gedragsvaardigheden. En toch blijkt dit lang niet toereikend genoeg. Waarom, omdat je het niet bij de kern hebt aangepakt. 

Dat is wat ik intussen de afgelopen 30 jaar gemerkt hebt bij mijn honderden klanten die kwamen en komen voor vitaliteit en duurzame inzetbaarheid.

Want voorbij gedrag, zijn er diepere krachten die je gedrag aansturen, waaronder je ego en je ziel, zoals je terugziet in mijn boek: 'Persoonlijk Inspirerend Leiderschap'.

De meeste mensen die overspannen of burn-out raken, hebben vaak een sterke combinatie van drie ego-passagiers in hun persoonlijkheid waar ze al jaren mee werken (vaak zonder dat ze er voldoende bewust van zijn): de pleaser, pusher en perfectionist. Als je deze wortels niet nieuw in balans brengt, komt negatieve stress makkelijk terug.

Ga je nog een laag dieper, voorbij je persoonlijkheid, blijkt ook bezieling een fundamentele rol te spelen. Want:

‘Elke relatie of systeem die onvoldoende ruimte biedt aan het bestaan en de unieke expressie van de ziel, zet de ziel gevangen en kan het lichaam ernstig ziek maken’.

Soms is een werkomgeving vruchtbare grond voor je ziel, maar soms ook toxisch (geworden). 

'Soms is het laf voor je ziel om te gaan, maar soms laf om te blijven'.

Kortom, wil je het bij de bron aanpakken dan kun je voor jou en je collega’s een interactieve workshop vragen, zoals ik dat onder andere in het verleden heb gedaan voor advocaten-generaals van het Openbaar Ministerie en andere organisaties. Vraag een oriënterend gesprek aan en stuur een email naar: info@martinthoolen.com.

Of wil je jezelf of medewerker helpen uit de negatieve drukte te komen, kijk dan of een individuele coaching wat je voor je is. Zie: https://lnkd.in/eCNqkZEU

©2022: Martin Thoolen

#vitaliteit #duurzameinzetbaarheid #werkdruk #stress#stressmanagement #timemanagement

Hoe komt wonder (weer) in je werk en leven? Door je onder andere open te stellen voor synchroniciteit en interconnectie. Want alles is met alles verbonden. Eén van de negen kenmerken van spirit of bewustzijn die je terugvindt in mijn boek Persoonlijk Inspirerend Leiderschap.

Naast praktijkcases, inzichten en oefeningen over hoe deze kosmische knipogen je kunnen helpen bij je werk, deel ik af en toe ook een persoonlijk verhaal. Waaronder deze. Je kan het bijna niet geloven, maar het is echt waar.

Een stroom aan synchroniciteit: ‘Just follow the spirits’

Het was een zomer om nooit te vergeten. In 2005 was ik op reis door British Columbia, Canada. Mijn hartenwens was om een keer een ‘sweatlodge’-ceremonie mee te maken met alleen echte ’natives’ en contact te maken met de zoon van de legendarische chief Dan George, Leonard George. Wat daarna zou gebeuren overtrof al mijn verwachtingen. Ik kwam terecht in een stroom van verwondering met heel veel synchroniciteit, die mij letterlijk liet zien dat alles met alles verbonden is. Kijk maar.

In het toeristenbureau in het centrum van Vancouver vertelde ik over mijn werk en deelde ik mijn hartenwens met een medewerkster. Na een tijdje zei ze: ‘Ik doe dit nooit, maar ik weet toevallig iemand die je kan helpen aan het telefoonnummer van Leonard George.’ Totaal ‘uplifted’ liep ik de deur uit. Ik had gebeld en het telefoon- nummer werd me gegeven. Alleen voelde het niet als het goede moment om Leonard te bellen, totdat er twee weken later iets bijzonders gebeurde.

Na letterlijk meer beren op de weg gezien te hebben dan mensen belandde ik op Vancouver Island in het kustplaatsje Tofino. Als vanzelf werd ik aangetrokken door een gebouw met daarop een grote arend geschilderd. En arenden en buizerds hebben me altijd aangetrokken. Zo heb ik op mijn veertiende jaar een handtekening met een zon en twee arenden gemaakt, die ik nog steeds gebruik. Bleek jaren later dat ik volgens de Maya-astrologie geboren was op de dag van dubbel adelaar (toon 11)!

Toen ik naar binnen ging, liep ik als vanzelf naar een oude kano en ik hield de rand
ervan met mijn hand vast. Zonder dat ik erover nadacht, kwam er ineens een golf van ontroering naar boven. Het enige wat in mij opkwam, was: ik heb eerder in zo’n ding gezeten. Hoe het hout voelde, de geur, hoe de kano eruitzag, ik wist het gewoon. Ik was zo diep geraakt dat ik wilde weten van wie dit gebouw was en wie al deze kunst had gecreëerd. Het was sir Roy Henry Vickers, een chief van de Eagle-clan.

Een nieuwe hartenwens was geboren: hem te ontmoeten. Alleen, hij was er niet, maar ergens op het vasteland, en het was niet bekend waar. Nadat ik naar buiten was gelopen zat ik een tijd stil, uitkijkend over de baai, en ik besloot dat het tijd was Leonard George te bellen.

En ja, ik kreeg hem aan de lijn. We praatten voor circa twintig minuten en ik gaf aan dat ik Roy Vickers wilde zien en een ‘sweatlodge’ wilde meemaken. Waarop hij zei: ‘Just follow the spirits.’ En twee weken later leek het onmogelijke te gebeuren.

Na circa drie uur rijden, vanaf St. Rupert oostwaarts het vasteland in, stak plots een zwarte beer de weg over, naar links. Op dat moment herinnerde ik me de woorden ‘Follow the spirits’ en ik besloot links af te slaan, anders dan gepland. Na een uur rijden kwam ik in een dorpje genaamd Hazelton. Op zoek naar ‘natives’ kwam ik in een grote bingohal terecht, waar ik navraag deed naar een ‘sweatlodge’. Daarvoor moest ik naar de bandmember Mike gaan, dagelijks manager van het reservaat. Die was eerst afhoudend, totdat ik vertelde dat ik Leonard George had gesproken. De volgen- de dag werd er een’ sweatlodge’ georganiseerd.

Die volgende dag leidde Mike ons naar de ‘sweatlodge’, op enkele meters afstand van de zalmrijke en kolkende ‘Skeena’-rivier. Mike was net als Roy Vickers van de Eagle-clan. Weer twee figuurlijke arenden die ik ontmoette! Vlak voordat de ceremonie begon, vlogen er ook nog eens letterlijk twee arenden voor de ingang boven de rivier! Maar dat was nog niet alles.

Na de tweede ronde hoorde ik iemand op een ‘motorsquad’ vlak voor de ‘sweatlodge’ parkeren. Mike nodigde hem uit de leiding over de ceremonie over te nemen en de man kwam pal naast me zitten bij de ingang. Het was Roy Vickers! Of all places! Hoe kon dit? Hoe kon ik in hemelsnaam in héél Canada precies naast Roy komen te zitten, naar wie ik op zoek was, terwijl ik niet wist waar hij was!

Mijn hartenwensen om én Leonard George gesproken te hebben én een authentieke ‘sweatlodge’ mee te maken, én Roy Vickers te ontmoeten, waren allemaal uitgekomen. ‘Just follow the spirits.’

Toen ik later in Nederland thuiskwam, keek ik wat voor dag het was volgens de Maya-astrologie: het was nota bene mijn geboortedag van de dubbele adelaar (toon 11)! Hoe kon dit? Voor mij was het echt een teken dat toeval niet voor niets toevalt. En dat we op spiritniveau altijd verbonden zijn. Wat Roy zo mooi en krachtig verwoordde met een boodschap aan mij: ‘Friends in spirit.’

Meer informatie over Roy vind je op: www.royhenryvickers.com

© 2022: Martin Thoolen

Élke ziel staat vanaf zijn of haar geboorte tot aan de dood voor vijf opgaven waardoor je gelukkig, zinvol en bevlogen kunt werken en leven.

Zoals ik in mijn aankomende boek ‘Persoonlijk Inspirerend Leiderschap’ deel wat 1 November 2022 uitkomt. Hier alvast een klein tipje van de sluier.

Hoe komt het dat je ziel soms een tijdje op een laag pitje staat?

Met betrekking tot de vijf opgaven waar de ziel voor staat, kun je dat aflezen aan het volgende:

1. gebrek aan doorvoelen en leren van gevoelde ervaringen;

2. gebrek aan soevereiniteit;

3. zielenpijn laten bestaan of cultiveren;

4. weinig zielenvreugde;

5. geen talentontwikkeling of droomverwezenlijking.

Gebrek aan doorvoelen en leren van gevoelde ervaringen

Wanneer mensen het contact met hun ziel verliezen, komt dat vooral doordat ze leven en werken vanuit hun hoofd en ratio, maar zonder hun hart en ziel. Allerlei geconstrueerde concepten over leven en werk zijn dan leidend, zoals gedachten, overtuigingen en eigen ideologieën die de regie over eigen leven lijken te versterken. Waarom?

Omdat mensen vaak onbewust voor een identificatie kiezen met hun rationele kant en slechts (schijn-)controle hebben over het zekere en onzekere. Ze willen alleen het comfortabele en gelukkige in het leven en duwen de pijnlijke, kwetsbare of onzekere kanten weg. Dat willen ze dan ook blijven controleren en ze proberen deze ogenschijnlijke succesformule waar te maken. Dan hebben bepaalde egopassagiers, zoals de rationele kant en de controleur, de overhand. Je ego heeft je dan te pakken, vaak zonder dat je het doorhebt.

De valkuilen van gelukszoekers

De laatste jaren verschijnen er steeds meer boeken over geluk en de route ernaartoe. Maar in feite hoef je geen weg ernaartoe te zoeken, want die is er al: als je leeft vanuit spirit of bewustzijn. Die weg is er ook altijd al geweest. Bovendien zien we bij geluksjagers dat ze doelen stellen en verwachtingen hebben voor de toekomst die lang niet altijd uitkomen. Het is dan slechts een kwestie van tijd tot er iets misgaat en je pech of ongeluk meemaakt.

Zoals de natuurlijke cycli van spirit ons laten zien, komt er na geluk immers ook ongeluk. Na zonneschijn komt regen, komt zonneschijn, komt regen, komt zonneschijn, etc. Onophoudelijk. Bovendien willen geluksjagers ‘geluk hebben’. En in dat laatste woord zit hem de crux: ‘hebben’. Dan heeft je hebzuchtige kind van je ego het onbewust van je overgenomen. Die vult tijdelijk je verlangen, maar maakt dat op de lange termijn niet waar.

Neem bucketlistjagers die denken gelukkiger te worden door verlangens af te vinken. Maar als die behoefte eenmaal vervuld is (waar overigens niets mis mee is en wat je echt even gelukkig en ‘levend’ doet voelen), is er daarna weer de alledaagse realiteit.

En dus is er in dat geval sprake van te veel ego, omdat het innerlijk hebzuchtig kind ongemerkt met je aan de haal gaat. En als je gelukkige verwachtingen en doelen niet uitkomen, voel je je ongelukkig. Je kunt er donder op zeggen dat vroeg of laat dit kaartenhuis van geluk in elkaar stort.

“Geluksjagers worden vroeg of laat ongelukkig”.

De vraag is alleen hoe je met beiden, geluk én ongeluk, op een gezonde manier omgaat. Omarm je alleen geluk en jaag je dát na, dan zal ongeluk vroeg of laat als een kosmische boemerang op je afkomen. De kosmos brengt je dan vanzelf in situaties van (onvoorziene) pech of ongeluk waar je mee te dealen hebt, en als ziel van te leren. Misschien wel om wakker te worden uit het ‘schijngeluk’ dat je jezelf of anderen hebt voorgespiegeld.

Kortom, voornamelijk je rationele concepten en doelen aanhangen en najagen, zoals geluk, houden je juist af van die diepere laag van voelen waar de ziel spreekt, die je een dieper gevoel van vrede geeft. Want de toegangspoort tot je ziel is je hart, niet je ratio. Tenslotte worden hart en ziel niet voor niets in één adem genoemd.

“De toegangspoort tot je ziel is je hart”.

Als je daadwerkelijk voelt dat je hart meer opkikkert, beeft, bloedt, huilt, gloeit en straalt, heb je direct contact met je ziel. Euforische successen, extatische belevingen en pijnlijke en kwetsbare ervaringen maken dan meer deel uit van je zijn. Doordat je de gevoelde ervaringen meer toelaat en er niet overheen surft, komen verdieping, waarachtigheid en eigenheid meer naar je toe.

En dan kun je gelukkig zijn met alles wat komt en gaat. Echt gelukkig.

En er is nog zoveel meer wat je werk en leven kan verrijken. Kijk naar Publicaties op: https://martinthoolen.com/inspiratie/

Lijkt het je wat, stuur me dan een email op: martin@martinthoolen.com en ik laat je weten hoe je het kunt bestellen zodra het boek uitkomt.

En wil je het zelf ervaren en ontwikkelen en nog meer bijdragen aan een betere wereld op eigen-wijze, dan is dit misschien iets voor jou: https://martinthoolen.com/service/master-module-persoonlijk-inspirerend-leiderschap/

© 2022: Martin Thoolen

Heb jij wel eens 5 dagen zonder telefoon en internet geleefd?

Ik niet, tot de laatste week.

Mijn God, wat is dat bij tijden ongelofelijk saai. Saai?
Alleen maar omdat ik anders gewend ben in Nederland. 

Maar wat is het tegelijkertijd stilzwijgend, ongelofelijk indrukwekkend en leerzaam. 

En stel je eens voor als we allemaal ietsje meer ‘natuurlijk zouden leven en werken?’ Wat dan, en hoe dan?

Mijn vrouw is een ‘Native Indigenous’ en maakt deel uit van een spiritueel volk genaamd ‘The Karen People’wat al eeuwenlang leeft op de grens van Myanmar en Thailand. Ze geloven dat alle objecten een ziel hebben, net als wat ik zag bij de ‘First Nations’ in Canada, BA en andere inheemse volkeren over de wereld. Een van hun belangrijkste motto’s is: ‘Give me liberty or give me death’. Ze vertelt me vaak: ‘I come from poor people, we live easy’.

‘I come from poor people, we live easy’

Na 4 uur reizen Noordwaarts vanaf Kanchanaburi met de auto, een veerboot en een longboat, kom ik diep in het oerwoud terecht op haar natuurlijke geboortegrond. Tot die tijd heb ik tijdens mijn vele reizen vele inheemse volkeren meegemaakt, maar nog nooit een tijdje ertussen gewoond, als is het ‘maar 5 dagen’.

Omdat ik geen beschikking tot internet heb, heb ik geen afleiding. Omdat ik de Karen en Thaïse taal niet ken, kan ik alleen maar alles in stilte opnemen.

Alleen maar: zijn… En zo komen een hoop ‘gevoelde inzichten’ binnen.

Snoeiharde spiegels van reflectie

De natuur als supermarkt

In het hele dorp en omstreken is geen enkele supermarkt te vinden. De natuur is de goedkoopste supermarkt, zonder chemicaliën. Ze leven van de natuur om je heen. Ze verbouwen en eten: rijst, maïs, mango, papaya salade, groentes, chilipepers, tamarin, gember, karmadon, paddenstoelen, knoflook, limoenen, komkommer, ei-planten en bamboe-scheuten. Als er even niets is, dan plukt mijn vrouw blaadjes van de boom en dat is het dan. Deze ‘haute cuisine’ is genoeg.

Ze verkopen daar ook geen toiletpapier met 5 lagen ‘zachtheid’ verpakt in plastic. Nee hoor, je veegt je achterwerk daar gewoon af met stromend water.

Stel je eens voor als je zelf voedt met natuurlijk voedsel en minder plastic verpakkingen koopt. Probeert het eens een tijdje en merk hoe levendig je lichaam wordt en hoe je bijdraagt aan een schonere wereld, hoe klein ook.

De natuurlijke wekker

De ‘Karen people’ hebben geen wekker. Ze leven en werken met de natuurlijke wekker. Ze staan op bij dageraad en gaan werken op het land. En ze gaan vroeger slapen, als het donker wordt. En ze blijven vitaal tot op hoge leeftijd.

Probeer het zelf eens een weekje en kijk wat het met je doet. 

‘Live’ met elkaar omgaan

Omdat ik voor 5 dagen geen enkele internet- en telefoonverbinding heb, ben ik gedwongen een andere verbinding met de mensen om me heen te maken, dan via social media. Ook al ken ik de taal niet, ‘live’-contact, face-to-face, levendig en zo echt. 

Zoek elkaar eens wat vaker op, al kost het je uren reizen. Laat je smartphone eens thuis. Wees je zelf in het contact met de ander en deel soms je zielenroerselen. Let eens op hoe meer vervullend echte verbinding voor je kan zijn.

‘Living live with each other, makes you alive’

Eten en drinken delen

Daar kennen ze geen apart geserveerd bord. Eten en drinken wordt gedeeld tussen en met andere families. Ze lopen gewoon bij elkaar naar binnen om bij ander te gaan eten. Ze brengen af en toe eten mee voor elkaar. Ze eten in een cirkel op de grond van gezamenlijk schaaltjes die in het midden staan

Af en toe doen we het met Kerstmis of Pasen en het geeft ons gelijk een gevoel van samenzijn en samen-genieten en we delen eten en verhalen met elkaar. Zó verbindend. Doe het eens wat vaker in het jaar met je familie, vrienden, buren of collega’s ook al is het niet gebruikelijk en kijk wat er ontstaat. Je gaat met een warmer hart naar huis.

Zorgen voor elkaar en je ouders

Bij de ‘Karen People’ bestaat geen bejaardentehuis. Mijn vrouw schrok intens toen ze in Nederland een flatgebouw zag wat een bejaardentehuis was. En als je er even bij stilstaat is het eigenlijk een afgesloten sterfhuis waar eenzaamheid floreert en ouderen sneller doodgaan. Immers, als je een oude boom niet verkast, blijft die langer vitaal.

“Als je een oude boom niet verkast, blijft die langer vitaal”.

In Nederland hebben we geen tijd om onze vader of moeder regelmatige bezoeken. Waarom? We hebben het te druk met onze eigen materie, behoeftes en ontwikkeling. In het dorp echter zorgen ze voor hun ouders tot aan de dood.

Zoek je ouders eens wat vaker op en blijf langer dan je gewend bent. Ben er gewoon voor ze en het zal je verrijken. Vergeet niet dat zij diegenen zijn die jou ook dit leven gegeven hebben, net als je voorouders. Eer ze, en je zal er nooit spijt van hebben.

En versta me niet verkeert, het is er echt niet allemaal koek en ei. Ook hier spelen de ego’s van mensen een rol en creëert onnodige spanningen. Geen verschil met ons. Zoals een buurman die om 3 uur ‘s Nachts keihard muziek aan zet wat anderen uit hun slaap haalt. En denk maar niet dat je hem kan vertellen dat de muziek zachter moet, want je riskeert zomaar een geweer wat op je afgevuurd wordt.

Het is er dus geen paradijs, maar wel kunnen we leren van leven in natuurlijke verbinding, die we in het Westen vaak verloren hebben.

En dat is wat ik jou en ieder toewens. Probeer mijn suggesties eens wat vaker toe te passen en ervaar wat het met jou, je vrienden, buren en collega’s doet.

Je zult versteld staan.

#natuurlijkleven #coaching #personaleadership #persoonlijkleiderschap #personalempowerment 

© 2022: Martin Thoolen

Ik sta te bibberen op het perron van station Utrecht Centraal. Ik kan niet wachten om de warme trein in te duiken. Zodra ik instap blijkt: de verwarming doet het niet. Balen. Om me heen zie ik chagrijnige gezichten. Op dat moment galmt een opgewekte stem uit de intercom: ”Holder de Bolder, we komen zó aan in stationnetje Den Dolder”.

Om me heen gaan mensen glimlachen en met elkaar praten. Het lijkt alsof het opeens veel warmer is in de trein.

Hetzelfde gebeurt als je synchroniciteit toelaat.

Wat is synchroniciteit?

Je denkt aan je vriend van de middelbare school. Je hebt hem 15 jaren niet gezien. En een uur later belt hij je. Zomaar, uit het niets.

Volgens de Zwitserse psychiater Carl Jung is synchroniciteit het samenvallen van twee of meer verschillende gebeurtenissen die voor de betrokkene van betekenis zijn. Je kunt ook zeggen: zinvol toeval. Alleen, wat betekenisvol is voor de een, hoeft dat niet voor de ander te zijn.

In 2013 nam Diana deel aan één van onze retreats in de Ardennen. Ze is 31, heeft een luide stem en vindt zichzelf 20 kilo te zwaar. Ze werkt 55 uur in de week als manager in een ziekenhuis. Zo kan ze de hypotheek van haar nieuwe huis betalen. Ze staat bekend als een powerhouse. Ze is resultaatgericht, maar in de wandelgangen noemen haar collega’s haar een bitch. ‘s Avonds ligt ze doodop op de bank, te buizen en te snoepen.

Op de tweede dag van de retreat krijgt ze een droom. In haar droom dwarrelen roze bloemblaadjes op haar neer. Ze heeft geen flauw idee waar dat over gaat. De volgende dag doet ze een verbeeldingsoefening. Opnieuw ziet ze roze blaadjes voorbij komen. Ze kan er niks mee en ze is blij als ze even niet met de retreat bezig hoeft te zijn. Met een paar andere deelnemers gaat ze naar de grotten van Han. Vlak voor de ingang loopt ze over een pleintje vol met fruitbomen. Plots is er een windvlaag. Diana raakt bedekt onder roze bloemblaadjes.

Toevallige gebeurtenissen laten onzichtbare verbindingen zien. Verbindingen die we met ons verstand niet kunnen bevatten. Ze geven je een gevoel van verbondenheid of eenheid, waar je steun uit haalt. Zoals wanneer je in een restaurant zit en even aan je overleden moeder denkt. Juist op dat moment klinkt haar favoriete muziek uit de boxen.

Als je je laat raken door toevalligheden, kunnen die ook richtingwijzers voor je persoonlijke of je professionele ontwikkeling zijn. Ze vragen je iets onder ogen te zien waar je tot die tijd over heen bent gesurft. Of ze vertellen je dat je iets moet aanpakken in je leven. Zoals bij Diana.

Diana kijkt wat haar droom, de verbeeldingsoefening en de wandeling met haar gevoel . doet. Ze voelt ontroering en verdriet. Ze laat die gevoelens uren doorsudderen en kijkt er af en toe naar. ‘Waar gaat dit verdriet over?’, vraagt ze zich af. In een flits realiseert ze hoe ze op de lagere school gepest is met haar uiterlijk. Ze begrijpt ineens dat ze zichzelf ging beschermen. Handig, want zo hoefde ze de pijn van afkeuring niet meer te voelen. Tot nu toe is ze een powerhouse die haar kwetsbaarheid heeft begraven.

‘Waar gaan die roze bloembladeren in hemelsnaam over?’ Uit de spelonken van haar psyche komt ze zelf met het antwoord: “Het is de zachtheid van het weggestopte, gevoelige meisje in mij dat hunkert naar nieuw contact”. Alsof ze dat meisje jarenlang in de steek had gelaten. Ze beseft nu hartgrondig dat ze dit niet meer wilt. Diana besluit om naast haar kracht meer ruimte te maken voor haar kwetsbaarheid. Ze is ontevreden over haar lijf en laat voor het eerst het verdriet weer toe. Ze besluit gezonder te gaan eten en valt in 5 weken 15 kilo af. Ze gaat minder werken. Ze snauwt niet meer tegen haar collega’s en patiënten, maar laat haar hart spreken.

Maar toeval bestaat toch niet?

Het ligt er maar net aan hoe je kijkt en wat je aanneemt als waarheid. Wat je ziet is wat je gelooft. Als je aanneemt dat iets je zomaar toevalt of dat iets belachelijk is, dan geloof je dat ook. Dan ontgaat je het wonder dat alles-met-alles-verbonden is. En dat synchroniciteit kansen biedt voor je ontwikkeling. Is synchroniciteit onzin? Probeer de volgende tips eens uit en ontdek dan of die vlieger nog opgaat.

5 tips om synchroniciteit te ervaren

1. Het begint met kijken, kijken, kijken.
Kijk naar je droombeelden, naar iets wat je echt meemaakt of wat je toevallig tegenkomt. Of kijk naar iets wat je denkt of voelt. Zoals Simon deed, een HRM-manager die in onze Leergang Personal Empowerment tot 3 keer toe hetzelfde kaartje uit een spel trok: het kaartje met het woord macht.

2. Hoe belachelijk ook, leg verbanden
Durf je een kaart uit een spelletje te vergelijken met een basishouding van jezelf? Eerst wist onze HRM-manager niet waar macht bij hem over ging. Hij had er niks mee. Toen hij bleef zoeken realiseerde hij zich ineens dat al zijn arbeidsconflicten voortkwamen uit machtsstrijd. Hij had wel eens gehoord dat hij zich vaak superieur opstelt. En dat is olie op het vuur in zijn contact met zijn werkgevers.

3. Zet je hart open
Het is makkelijk om synchroniciteit te ridiculiseren, te bagatelliseren of zelfs te ontkennen: toeval bestaat niet. Zeker als je het louter vanuit je hoofd probeert te verklaren. Dat gaat je niet lukken. Synchroniciteit laat je zien en vooral voelen dat alles met alles verbonden is. Om het te ervaren moet je naast een gezonde dosis denken ook je hart openzetten en je gevoelens toelaten. Of het nu gaat over schuld, opluchting, schaamte, kwaadheid, verdriet of blijheid.

Simon wordt tot 3 keer toe met het kaartje macht geconfronteerd, wat hem nieuwsgierig maakt. Eerst wil hij er niet aan. Even later zet hij zijn ego aan de kant en zet zijn hart open. Hij vraagt de groep om feedback. De deelnemers zeggen hem dat hij vaak verheven overkomt. Hij voelt zich gefrustreerd en verdrietig.

4. Laat je gevoelens sudderen en kijk wat opkomt 
Onprettige gevoelens gaan we liefst uit de weg. Terwijl we juist dáár sleutels voor nieuwe ontwikkeling kunnen vinden. Simons verdriet brengt hem bij zijn eenzaamheid. Hij blijft er een paar dagen bewust bij stil staan. Dan realiseert hij zich dat hij door zijn arrogante houding juist wéér alleen komt te staan. Het is een selffulfilling prophecy. Hij wil zich nu echt anders gaan opstellen.

5. Onderneem actie
Inzichten die voortkomen uit doorvoelde ervaring kun je doorzichten noemen. Het zijn geen mentale of slimme inzichten, die uit boeken komen of van autoriteiten. Nee: het zijn kraakheldere inzichten die voortkomen uit een persoonlijk proces. Een proces van het doorvoelen van iets dat al een tijdje aan het sudderen is.

Maak vanaf nu keuzes waarbij je je doorzichten laat meewegen. Zoals Simon: ‘Vanaf nu ga ik niet meer altijd het woord nemen en anderen interrumperen. Ik ga vaker luisteren, ook al ben ik het niet altijd met de ander eens’.

Samenvatting

Synchroniciteit is: zinvol toeval. Het kan je steun geven. Het kan je ook nieuwe ervaringen, inzichten en richtingwijzers geven voor je persoonlijke of professionele ontwikkeling.

Laat synchroniciteit je leven verrijken

Kijk de komende week minstens 3 keer of je synchroniciteit in je leven tegenkomt en pas de 5 tips toe:
1. Het begint met kijken, kijken, kijken.
2. Hoe belachelijk ook, leg verbanden
3. Zet je hart open
4. Laat je gevoelens sudderen en kijk wat opkomt
5. Onderneem actie

© 2015 Martin Thoolen & Wendy Hobbelink

Hoera!
Je bent jarig, pakt je cadeau uit en er zit een parel in!
Ook wel eens verrast als je jezelf uitpakt en dan de echte versie van jezelf tegenkomt?

Wat is de echte versie van jezelf?

Als je vanuit de echte versie werkt, neem je je eigen gedachtes, gevoelens, intuïtie en keuzes serieus. En je drukt (gedoseerd) uit wat er werkelijk in je omgaat.

Dan geef je bijvoorbeeld aan wat je goed kan én wat je (nog) niet kan, wat je fijn vindt én wat je dwars zit, en ben je open én geef je je grenzen aan. Dat betekent dat je eerlijk bent naar jezelf, moed uit de kast haalt en gaat voor waar je in gelooft. Dat is niet de perfecteversie van jezelf, waarbij je van alles weg- of oppoetst.

Je zit in een meeting en denkt: ‘ik ben het er niet mee eens. Zeg ik er nou wat van, of ben ik weer Pietje-houdt-z’n-klep?’ Zo zet ICT-manager Pieter soms zijn please-masker op als het spannend wordt en autoriteiten aan tafel schuiven. Een bestuurder bromt dat Pieter nu echt het nieuwe computersysteem op de afdelingen in moet voeren. Want de tijd dringt. Pieter’s innerlijke ja-knikker staat al paraat, maar iets binnenin hem schreeuwt hard nee. Eigenlijk wil hij nee zeggen, maar voor Pieter is dit geen gemakkelijke opgave. Want als een autoriteit een probleem heeft (en vooral met hem), neigt hij zichzelf kleiner te maken of steekt hij z’n kop in het zand.

Waarom doet hij dat? Omdat hij dit al z’n hele leven doet! Zijn ouders hadden vaak stevige mot en hij probeerde dat te sussen en de sfeer erin te houden. Zo ontstond zijn recept: ‘Problemen sussen, de boel gezellig houden of gewoon weglopen. Doodnormaal voor hem.

Normaal? Totdat hij zich in een verdiepende leergang realiseert dat dit juist soms averechts werkt. En ontdekt hoe hij vanuit z’n echte versie kan werken, ook in lastige situaties.

Hoe werk je dan vanuit de echte versie van jezelf?

Je werkt vanuit de echte versie van jezelf als je bijvoorbeeld uitdrukt wat je echt verlangt of dwarszit.

Zo praat Pieter opnieuw met de afdelingsmanagers en luistert nu met frisse oren en ogen. “Jij had het beter voor ons moeten opnemen”, zeggen sommigen verwijtend. En weer wil hij bagatelliseren en rechtvaardigen. Maar nu doet hij het niet. Hij blijft gewoon zitten, luistert en vraagt door, zodat alles op tafel komt.

Even later bij de koffiehoek, trekken in een flits beelden aan hem voorbij: fronsende, pruttelende afdelingsmanagers met stevige feedback kost in de testfase. Een niet-door-te-komen 300 pagina’s dik handboek van de leverancier, waar je zo een weekend of twee mee zoet bent.

Morgen staat het nieuwe systeem weer op de bestuursagenda en Pieter vraagt zich af: ‘Wat moet ik doen?’

De volgende ochtend loopt hij zelfbewust de meeting in. En zegt: “Ik sta er gewoon niet achter om het nieuwe systeem zo top-down op te leggen, terwijl afdelingen er niet mee kunnen werken”. Als een stoere ridder te paard zet hij ferm de gemeenschappelijke zorgen en wensen op het speelveld. Hij eist dat de leverancier aanpassingen maakt. Ook al weet hij dat de leverancier een vriendje is van een bestuurder.

Wat levert de echte versie jou en je organisatie op?

Persoonlijke en professionele kracht, helderheid en meer effectiviteit.

Pieter maakt nu vanuit z’n eigen kracht duidelijk dat het bakken tijd en geld scheelt als er een aanpassing gemaakt wordt. Dan kan iedereen fronsvrij met het nieuwe systeem werken. De bestuurders gaan overstag. De leverancier wordt op het matje geroepen en past zijn plannen aan.

Resultaat: groter draagvlak bij het personeel en een effectieve implementatie van het nieuwe computersysteem. Pieter is blij z’n echte versie en de afdelingsmanagers hebben zin om met het nieuwe systeem aan de slag te gaan.

Hoe kun jij meer werken vanuit de echte versie van jezelf?

1-            Welk sociaal masker zet jij op als het spannend wordt?
2-            Wat zou er gebeuren als jij je echte versie laat zien?

© 2017 Martin Thoolen & Wendy Hobbelink